Bugün biraz eğlenmek istedim aslında fakat acımasızca yüzüme çarpılan gerçekler var .

yoruldugum gerçeğini inkar edemem 

Hatta unutmaya çalıştıklarımıda.

bazen duygusallaşıp mutsuz bir kişilikle savaşıyorum.sonra bakıyorum ki aslında bu bir savaş değil gerçeğin ta kendisi.anlam veremiyorum.bir insan bu kadar mutsuzken nasıl yaşayabilirki ?bir insan içi ağlarken nasıl gülebilirki ?sonra düğümleniyor boğazım kitleniyor gözyaşlarım.akıtamıyorum. güçlü olmak zorunda olduğum gerçeğini bir saniye aklımdan çıkarmıyorum.